Instalacja elektryczna Jeśli ciemnia nie mieści się w pokoju mieszkalnym lub łazience -instalacja będzie miała charakter stały, tzn. żarówki lub lampy ciem­niowe zainstalujemy trwale na ścianie nad stołem roboczym, zaopatru­jąc każdą w oddzielny wyłącznik. Wyłącznik światła białego należy umieścić osobno dla uniknięcia pomyłkowego włączenia. Najpraktyczniej oprawki żarówek pomieścić na wspólnej desce nad stołem roboczym; ułatwi to nam montaż połączeń 63. Schemat połączeń żarówek ciemniowych 64. Żarówki ciemniowe zamontowane w skrzynce: a - wyłącznik, b - gniazdo, c - wyłącznik światła białego Jeśli zestawowi lamp chcemy nadać charakter przenośny, możemy zmontować w całość w płaskiej, długiej skrzynce ze sklejki Na desce czołowej tej skrzynki możemy również zmontować 1-2 dodat­kowe gniazdka do włączenia powiększalnika lub kopiarki. Światło nicaktynic/ne Do obróbki materiałów światłoczułych w ciemni potrzebne nam jest światło tzw. nieaktyniczne, to znaczy takie, na które emulsja światło­czuła nie reaguje. Światła tego dostarczają bądź specjalne spektrofo-tometrycznie zbadane żarówki argonowe, bądź zwykłe białe, osłonięte odpowiednim filtrem barwnym. Zależnie od tego, jakie materiały światłoczułe będziemy opracowy­wać, zapalimy w ciemni żarówkę w kolorze: rubinowym - dla błon i filtrów ortochromatycznych czerwonym - dla błon i filmów ortochromatycznych mało czułych i błon przezroczowych pomarańczowym lub oliwkowym o specjalnym odcieniu dla papie­rów bromosrebrowych i chlorosrebrowych - ciemnozielonym - dla materiałów panchromatycznych (ostrożnie). Światła białego używać będziemy do kopiowania odbitek styko­wych. Lampy z wymiennymi filtrami Lampy ciemniowe produkowane są również w formie latarni z wy­miennymi, kolorowymi filtrami Żarówka jest wtedy jedna -biała, a komplet szkieł specjalnie zabarwionych zastępuje kolorowe żarówki argonowe. Lampy ciemniowe tego typu mają tę zaletę, iż użyta wewnątrz żarówka (15 wat) jest tania, ponadto łatwo taką latarnię zbudować samemu. Kształt jej osłony blaszanej, w której znajduje się źródło światła, nie musi być taki jak na rysunku, może to być również dobrze blaszana puszka po cukierkach odpowiednio adaptowana. Rzecz sprowadza się do całkowitej szczelności latarni, aby światło białe nie przedostało się na zewnątrz oraz do zapewnienia właściwej wentylacji. Dlatego filtr należy uszczelnić np. opaską gumo­wą, a wentylację wykonać w sposób wskazany w podrozdziale Urzą­dzenia wentylacyjne dla przystawki powiększalnikowej. Jeśli latarnia będzie zapalana na krótko - można urządzenia wentylacyjnego nie stosować (lampę gasić co kilka minut).Filtry ciemniowe możemy nabyć gotowe w sklepach z przyborami fotograficznymi lub, dobrawszy odpowiednio zabarwione szkło, przy­ciąć je do wymaganych rozmiarów u szklarza. Trzeba jednak taki filtr poddać próbie użyteczności, o czym nieco dalej. Najtrudniej jest sporządzić filtr ciemnozielony dla płyt i błon panchromatycznych. Dlatego najlepiej w ogóle zrezygnować z filtru zielonego i ładować błony do kaset, a potem wywoływać w zupełnej ciemności, jak zalecają wytwórcy, co ustrzeże je od szkodliwego zadymienia w przypadku, gdy filtr jest nieodpowiednio dobrany łub gdy błonę panchromatyczną wystawimy zbyt długo na działanie światła zielonego.